Een pet-scan bij borstkanker en een MRI: in deze week stonden ze allebei op mijn agenda. Ik vertel hoe ze waren, wat ik hoorde bij de chirurg en waarom ik daarna een baaldag had.
Mijn eerste MRI
Op dinsdag had ik voor het eerst van mijn leven een MRI-scan. Het apparaat leek opeens wel erg klein. Ik dacht dat ik niet claustrofobisch was, maar ik begon te twijfelen. Ik moest op mijn buik liggen en ging met mijn voeten eerst naar binnen. Daardoor zag ik niet dat ik in het apparaat lag en vond ik het niet eng. Sterker nog: ik ben een paar keer weggedommeld. Ik had een flink slaaptekort opgebouwd tijdens het wachten op de uitslag.
Een pet-scan bij borstkanker: de pet/CT-scan
De dag erna had ik een pet/CT-scan. Ik had enorm de zenuwen, maar die bleken voor niets. Het was helemaal niet eng. Ik had met de verpleegkundige afgesproken dat zij zou aangeven wanneer mijn hoofd erin ging. Dat gebeurde niet, omdat er op dat moment collega’s binnenkwamen met een ander probleem. Achteraf was het geen ramp.
Het gesprek met de chirurg
De ochtend daarna had ik een gesprek met de chirurg. Ik dacht mijn precieze behandelplan te horen, maar de uitslag van de pet-scan was nog niet binnen. Dus was er nog geen plan. Het enige wat ik wel wist, was dat ik 8 chemo’s zou krijgen.
Een baaldag
Op weg naar huis merkte ik dat ik een baaldag had. Ik was boos op mijn lijf, dat me zo in de steek had gelaten. Ik had slecht geslapen en dat wreekte zich. De tranen zaten hoog, gewoon uit onmacht.
Die middag werden de jodiumzaadjes geplant en de dag erna had ik even geen ziekenhuis. Ik vond het nu al een goede dag!
- Vraag bij een scan hoe lang het duurt en wat je kunt verwachten. Dat haalt de spanning eruit.
- Als een uitslag nog niet binnen is, vraag dan wanneer je hem wel hoort.
Verder lezen in de serie
← Vorige: Afspraken, ook voor een pruik | Volgende: Kennismaking met de oncoloog →
Alle 23 delen van “De lange reis naar genezing”
- Een knobbeltje in mijn borst
- De diagnose: ik heb borstkanker
- De dagen na de diagnose
- Afspraken, ook voor een pruik
- MRI, pet-scan en een baaldag
- Kennismaking met de oncoloog
- De strijd begint bijna
- De eerste moeilijke dag
- Swim to Fight Cancer
- Mijn haren gaan eraf
- De eerste chemo
- Niet lekker na de eerste chemo
- Vallende herfstharen
- De derde chemo
- De chemotherapie wordt zwaar
- De bijwerkingen liegen er niet om
- Uitwaaien in Zoutelande
- Vallen en opstaan
- Ik houd de moed erin
- Het normale leven oppakken
- De eerste bestraling
- Over, maar niet voorbij
- Mijn hobbymaatje is niet meer
Dit is een bewerkte versie van het verhaal dat Lilian schreef voor Kanker.nl in de blogserie De lange reis naar genezing.
Dit is een persoonlijk verhaal. Het is geen medisch advies. Heb je vragen over jouw situatie? Praat met je huisarts of behandelend arts.
