Kennismaking met de oncoloog: Lilian over uitslag en behandelplan

De kennismaking met de oncoloog was voor mij een belangrijk moment. Ik kreeg de uitslag van de pet-scan en hoorde mijn behandelplan. Het loslaten en ondergaan was begonnen.

Kennismaking met de oncoloog: de eerste keer op oncologie

Ik was nog nooit op de oncologie geweest en wist dus niet hoe het werkte. Ik zag de wachtruimte, maar niet meteen waar je je moest melden. Dat bleek om een hoekje te zijn. Bij de balie vroeg de verpleegkundige heel vrolijk: “Hoe is de pijnscore vandaag?” Ik keek haar verbluft aan en antwoordde op dezelfde vrolijke toon: “Nul, want ik ben nog niet begonnen met de behandeling.”

Goed nieuws en een duidelijke uitleg

De oncoloog ging ervan uit dat ik het plan en de uitslagen al had. Dat was niet zo. Snel vertelde hij het belangrijkste nieuws: de pet-scan zag er goed uit. Er waren geen verdere plekken gevonden, behalve in mijn borst en oksel. Hij legde alles zorgvuldig uit. Wat een fijne man! Mijn vertrouwen was weer terug.

Ik had gevraagd naar een koelkap tegen haaruitval, maar de kans dat ik mijn haren zou verliezen, bleef groot. Dat risico was mij te groot. Ik besloot de kapper te bellen om het eraf te laten knippen.

Gewoon pech

Gisteren kwamen we een tante tegen die me meewarig “pechvogeltje” noemde. Aan dat woord heb ik een hekel, net als aan het woord zielig. Die hekel kreeg ik na het overlijden van mijn eerste man. En toen begon de oncoloog er ook over: “U rookt niet, u drinkt niet, er is geen borstkanker in de familie. U heeft eigenlijk gewoon pech.” Ruud zei: “Dat woord zou ik niet gebruiken.” Later gebruikte ik het zelf een keer. De oncoloog zei lachend: “U zegt het nu zelf. Ik durf niet meer.” Met zulke mensen kan ik praten!

Een control freak moet afwachten

Aan het eind zei de oncoloog dat hij alles in het dossier zou zetten en dat ik vanzelf bericht zou krijgen. “Dus ik moet het allemaal afwachten?” “Precies.” “Dat wordt lastig, want ik ben een control freak.” Hij antwoordde grijnzend: “Ja, dat wordt dan lastig voor mensen zoals u.”

Het precieze plan hangt af van de tumor. Hoe reageert de tumor op de chemo? Geen idee. Hoe reageer ik op de chemo? Ik heb geen glazen bol. Soms is het ook maar goed om niet alles te weten.

Werk en ziek zijn

Ik ben nog teruggegaan naar mijn werk, maar concentreren was moeilijk. Ik voelde me verscheurd tussen mijn ziekte, het uit handen geven van alles wat daarmee te maken heeft en mijn werk goed willen doen. Mijn gezondheid is het belangrijkste, dat weet ik, maar ik voel me nog steeds verantwoordelijk voor mijn werk. Het werd me te veel en ik heb me toch ziekgemeld.

Verder lezen in de serie

← Vorige: MRI, pet-scan en een baaldag  |  Volgende: De strijd begint bijna →

Dit is een bewerkte versie van het verhaal dat Lilian schreef voor Kanker.nl in de blogserie De lange reis naar genezing.

Dit is een persoonlijk verhaal. Het is geen medisch advies. Heb je vragen over jouw situatie? Praat met je huisarts of behandelend arts.